Immanuela Kanta Nauka o cnocie ukazała się po raz pierwszy w 1797 r. jako część druga – po wydanej niedługo przedtem Nauce o prawie (Rechtslehre) – jego Metafizyki moralności. Kant rozwija w niej i konkretyzuje swoje najistotniejsze idee z filozofii morlaności, przedstawione już w Uzasadnieniu
Krytyka praktycznego rozumu – jedna z podstawowych lektur filozoficznych – zawiera poglądy etyczne słynnego myśliciela z Królewca. Dla niektórych interpretatorów to najważniejsza część jego filozofii. Rzeczywiście, w Kantowskiej konstrukcji rozum praktyczny ma pierwszeństwo w stosunku do
"Prolegomena" te nie są przeznaczone dla uczniów, lecz dla przyszłych nauczycieli, tym zaś służyć mają bynajmniej nie do uporządkowania wykładu jakiejś już istniejącej nauki, lecz do tego, by samą tę naukę dopiero wynaleźć. (...) Wszystkich tych, którzy uważają, iż warto zajmować się metafizyką,
Jedno z ważniejszych pism Immanuela Kanta, w którym wyłożył on teorię prawa, moralności, cały system etyczny oraz "koncepcję nowoczesnej wolności". Dzieło prezentuje nieznaną w Polsce, a niezwykle ważną dla ducha demokracji, kantowską filozofię prawa. Składa się z 2 części: pierwsza poświęcona jest
Ze Wstępu wydawcy: (…) Można nie zgadzać się z założeniami jego [Kanta] etyki, ale trudno zaprzeczyć, że postulaty i dylematy jego filozofii straciły aktualność. O zasadzie imperatywu kategorycznego i idei „państwa celów” traktuje właśnie Uzasadnienie metafizyki moralności. Książka mogąca stanowić
Rozprawa „O potędze ducha” powstała jako odpowiedź pod adresem Hufelanda, który przesłał był Kantowi swoje dzieło o przedłużeniu życia. Najpierw opublikowana w czasopiśmie, później włączona do ostatniej jego pracy „Spór między fakultetami” pod nagłówkiem „Spór fakultetu filozoficznego z medycyną”.
Kant budując własną metafizykę poddał krytyce wszystkie tradycyjne dowody na istnienie Boga: ontologiczny, kosmologiczny i fizyko-teologiczny. Nie zaprzeczył tym samym istnieniu Boga, nieśmiertelności duszy czy wolności woli. Wykazał jedynie, że kwestie te nie poddają się naukowej analizie.
"Ugruntowanie metafizyki moralności" dotyka niezwykle subtelnych i najbardziej głębokich kwestii metafizycznych, ponieważ ma w ostateczny sposób uzasadnić możliwość obowiązywania powszechnego prawa moralnego.
Immanuel Kant to niewątpliwie najsłynniejszy niemiecki filozof klasyczny. Całe życie, wypełnione nieustanną pracą, a także słynnymi dziś dziwactwami, spędził w Królewcu (rosyjski Kaliningrad). Obsesyjna regularność, schludność, racjonalność, cechujące Kanta, zaowocowały niespodziewanie wywrotową
